Bir tarikata bağlı olanların, dervişlerin toplandıkları, zikrettikleri; tarikatın gereklerini yerine getirdikleri yapı ve ekleri. Farsçada anlamı "dayanmak, dayanacak yer"dir. Anadolu'nun Türkleşme sürecinde 13. yüzyıldan başlayarak tarikatların kurumlaşması tekkeler biçiminde örgütlenmeyle gerçekleşti. Bu yapılar, toplumun dinî manevî gereksinimlerini karşılamakla kalmadı, toplumsal, kültürel bir dayanışma kuruluşu işlevini de gördüler. Tekkelerdeki müzikli, rakslı ayinler, sohbetlerde okunan ilâhiler, nefesler, gerek müzikte, gerekse edebiyatta temelde tasavvufla beslenen, çeşitli tarikatların ilkelerinin yön verdiği akımların oluşmasına yol açtı.
|
